Toen zijn we gaan kijken naar wat voor aspecten studenten positief beïnvloeden. Een daarvan is motivatie, en die kan bevorderd worden door de afstand tussen student en docent te verkleinen (zeker in ons afstandsonderwijs voelde studenten vaak een grote afstand door het geduld van de mailbox). Ook is “pacing” een interessant concept ter verbetering van studiesucces; “pacing” is het studenten steeds weer bij de stof te betrekken zodat ze niet (zo makkelijk) langere tijd onproductief kunnen zijn.
Nou zijn dit twee aspecten waarvan we wisten dat die met Facebook makkelijk te beïnvloeden waren, maar er zat binnen de vakgroep enige huivering over social media. “Is dat niet waar studenten allemaal roddelen en frustratie uiten?” “Moet ik dan ook vrienden van studenten worden en zien die dan al mijn privé berichten?” Na een korte zoektocht door de instellingen van Facebook kwamen we er al snel achter dat alle privé informatie binnen een minuut op “alleen zichtbaar voor vrienden” gezet kan worden. Hiernaast kan je een groep aanmaken en daar studenten aan toevoegen zonder dat ze vrienden van je hoeven te zijn.
Hiernaast is nou juist de laagdrempeligheid van Facebook zo’n krachtig aspect van het gebruik maken hiervan rond de studie. Studenten loggen meerdere keren per dag in op Facebook en als er dan ergens een “nieuw bericht” icoontje staat zijn ze erg snel geneigd om ernaartoe te klikken. Als je een bericht op Facebook plaatst voor de studenten kan je zien wie het bericht allemaal al hebben gezien (vergelijk dit eens met de e-mail…) en als iemand er niet regelmatig op kijkt kan je zijn naam “taggen” in een bericht zodat ze persoonlijk een bericht krijgen om naar die pagina te gaan.
Het is nog efficiënt ook. Elke dag krijg ik bijna wel vragen binnen via de mail van studenten. Tegenwoordig beantwoord ik vragen op Facebook en link ik dan naar de persoon die me een e-mail stuurde. Op deze manier krijgen andere studenten het antwoord op die vraag ook (wat mij tijd scheelt) en na enkele weken begon ik te merken dat ik minder e-mail binnenkreeg. Studenten gingen hun vragen op Facebook stellen en als een andere student het antwoord dan al wist beantwoordde die de vraag vaak al. Het enige wat ik dan nog hoefde te doen, was het correctie antwoord “liken” zodat studenten doorhadden dat het mijn goedkeuring had. Wat een tijdwinst! Aan het begin van de pagina moesten we een beetje modereren (“nee dit is geen pagina om een foto van je maaltijd van vanavond op te delen”) maar dit is ook een proces dat studenten zelf gingen overnemen na een aantal keer een goed voorbeeld te hebben gekregen. Het helpt in ieder geval enorm om wat algemene richtlijnen bovenaan de pagina te zetten.
Ik hoop dat ik in dit blog jullie heb kunnen overtuigen van de meerwaarde van Facebook in de lespraktijk. Hieronder heb ik een screenshot bijgevoegd van een mooi moment op onze e-learning Facebook pagina.
Roland Bruijn (docent LVO Engels)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten